"ŁAZARZ 45 LAT PÓŹNIEJ..."

Specjalnie dla Państwa przygotowaliśmy na 2012 rok opracowany przez naszą redakcję Kalendarz Łazarski 2012". Jest to już szósta edycja naszego kalendarza. 2012 rok będą umilać Państwu zdjęcia autorstwa Jana Kurka, na których widać jak Łazarz wyglądał równo 45 lat temu. Wystarczy pobrać sobie nasz "Kalendarz Łazarski", wydrukować, powiesić na ścianie w pokoju czy w kuchni i już mamy kalendarz na całe 366 dni i 52 tygodnie 2012 roku.

Już po raz szósty przygotowaliśmy dla Państwa "Kalendarz Łazarski". Tym razem zatytułowaliśmy go "Łazarz 45 lat temu... w obiektywie Jana Kurka". Na załączonych do kalendarza fotografiach można zobaczyć jak wyglądał dzielnica równo 45 lat temu, w 1967 roku.

Gdy wiosną 1965 roku wraz z żoną i synkiem zamieszkałem w bloku spółdzielni "Radiowiec" na rogu ówczesnej ulicy Rutkowskiego i Lodowej znalazłem się niespodziewanie na skrzyżowaniu różnych światów i kultur, można powiedzieć, na jakichś mini - Kresach. Ruszając ze swego domu sto metrów na zachód wchodziłem w miasto, z jego ruchem, tramwajami, hałasem, znajdowałem się wśród modnie ubranych przechodniów. O sto metrów na południe zaczynała się wieś - ogromna, wielusetmetrowa łąka ulicy Hetmańskiej, otoczona ciszą i zielenią ogródków działkowych i sadami wokół małych domków, które były tam, gdzie dziś puszą się dumnie wieżowce Osiedla Hetmańskiego. Na północ, też o sto metrów, był rynek Łazarski, miejsce spotkania świata miasta i wsi. Łączył on dwa strumienie ludzi - tych normalnych, którzy napływali z dalszych kwartałów dzielnicy, aby taniej niż w sklepach zrobić codzienne domowe zakupy - i tych nieco innych, przybywających z południa, którzy na wszelkiego typu wozach i wózkach dostarczali potrzebne towary - mówi Jan Kurek, autor zdjęć.

W takich miejscach, jak moja okolica, zawsze powstaje swego rodzaju tygiel, który rodzi typy ciekawe i niepowtarzalne. Chodząc na spacery z synem codziennie widziałem jakieś scenki, twarze, sytuacje, które były warte tego, aby je utrwalić w pamięci, nie dopuścić do tego, aby bezpowrotnie przepadły. Zacząłem zabierać z sobą aparat fotograficzny i robić zdjęcia, nie mając zamiaru ich publikacji. W tamtych czasach takie zajęcie dawało poczucie wolności, tak bardzo potrzebne nam wszystkim. Zdjęć przybywało, zebrało się ich kilkaset. Ponieważ były robione raczej na marginesie fotografii rodzinnej i traktowałem je trochę po macoszemu, przeleżały wiele lat w postaci negatywów. Kiedy kupiłem komputer i skaner wiele z nich ujrzałem po raz pierwszy.
W ciągu ostatnich miesięcy wiele kilometrów przeszedłem bocznymi ulicami mojej dzielnicy, szukając dawnych klimatów miejsc i dawnych typów ludzkich. Coraz trudniej je znaleźć, miasto zalewa nasz "Kresowy" Łazarz. Ale choć ginie materia, zamiast trawy ziemię pokrywa beton, nie ma już w okolicy oraczy, kosiarzy i pasterzy, to przecież jakiś duch, specyfika tego miejsca przetrwała. Myślę, że o źródeł łazarskiej odrębności leży właśnie ta kresowość, mieszany wielokrotnie przez historię i postęp charakter tej części poznańskiej zbiorowości. A cząstką jej czuję się i ja, przybysz, daleko stąd urodzony i wychowany, który ostatecznie swoje miejsce znalazł właśnie w tej niewielkiej dzielnicy, pozbawionej dużych fabryk, dzieł sztuki i architektury, ale obfitującej w bliskich mi ludzi. Znam ich i oni mnie znają - dodaje Jan Kurek.

KALENDARZ ŁAZARSKI 2012 - pobierz [3,64 MB] (plik pdf)