O niezwykłym podróżniku, który samotnie pokonał Afrykę na rowerze opowiedział Łukasz Wierzbicki, autor książek "Kazimierz Nowak. Rowerem i pieszo przez Czarny Ląd. Listy z podróży afrykańskiej z lat 1931-1936" oraz "Afryka Dzika".

Podczas spotkania z pisarzem dzieci były niesamowicie zaciekawione historią wielkiego podróżnika z Łazarza, który mieszkał przy ulicy Lodowej. Wielu małych słuchaczy nie mogło uwierzyć, że podróżnikowi udało się przejść pieszo i na rowerze cały Czarny Ląd.

Kazimierza Nowaka urodził się 11 stycznia 1897 roku w Stryju na Podhalu. Po pierwszej wojnie światowej przeprowadził się do Poznania i podejmuje się pracy urzędnika w towarzystwie ubezpieczeniowym. Równocześnie realizuje swoje pasje podróżnicze podczas rowerowych wypraw rowerowych po Polsce.

W 1925 roku Kazimierz Nowak ze względu na kryzys w Polsce postanowił opuścić kraj i jako korespondent prasowy i fotograf przemierzyć rowerem Europę od Węgier, przez Austrię, Włochy, Belgię, Holandię Rumunię i Grecję dotrzeć do Turcji. Trzy lata później dotarł do Trypolitanii w Afryce Północnej i postanawia jako pierwszy na świecie pokonać Afrykę… na rowerze. Jednak z powodu złego stanu zdrowia i braku funduszu powraca do Polski.

W listopadzie 1931 Kazimierz Nowak rozpoczyna wielką podróż rowerową wzdłuż Czarnego Lądu, startując z Trypolis. Mimo problemów z władzami udaje się Nowakowi rozpocząć wyprawę na jednośladzie.

Podróż nie była jednak łatwa. Kazimierz Nowak musiał codziennie pokonywać trasę starym (bez przerzutek i biegów) siedmioletnim rowerem. Każdego wieczora podróżnik musiał łatać i kleić zdezelowane opony. Ponadto podróżnik Afrykę pokonywał samotnie.

W Afryce Południowej rower Nowaka w końcu się rozleciał. Nie pomogło już ani naprawianie opon, ani skręcanie roweru. Niesamowity zbieg okoliczności sprawił, że podróżnik natrafił na polską rodzinę Wiśniewskich, którzy z czytanych w prasie polonijnej reportaży Kazimierza Nowaka wiedzieli, że podróżnik prędzej czy później do nich dotrze. Rodzina Wiśniewskich podarowała podróżnikowi konia (drugiego kupił). Jednak dalsza podróż konno nie należała do łatwych. Brak wody, budowa każdego dnia zagrody dla koni męczyła podróżnika. Jakby tego było mało Nowak trafił na dwie przeszkody – dżunglę, klimat tropikalny i wielkie rzeki. Pomysłowość wygrała z bezradnością. Po godzinach zastanowień podróżnik wybudował łódkę, która umożliwiła dalszą wyprawę.

Trwająca pięć lat wyprawa napotykała podróżnika na wiele przygód, chociażby spotkania z dziką przyrodą. Podróżnik napotkał na swojej trasie sporej wielkości lwa, z którym zmierzył się oko w oko.

Kazimierz Nowak trwającą pięć lat wyprawę po Afryce, od Trypolis przez Egipt, wzdłuż rzeki Nil, przez Kenię, Przylądek Igielny, Angolę, Kongo, Nigerię w listopadzie 1936 r. dociera do Algier, zataczając koło i kończąc swoją wyprawę. Wraca do Polski, na poznański Łazarz (do swojego domu przy ulicy Lodowej 32), jednak tęskni za Afryką i nie czuje się dobrze w mieście. Rok później wielki podróżnik umiera w wieku 40 lat na malarię (podczas swojej podróży karmił się m.in. wodą z kałuż).

70 lat po śmierci Kazimierza Nowaka Łukasz Wierzbicki (który zainspirował się historią podróżnika jako mały chłopiec z opowiadań dziadka) wydaje książkę "Kazimierz Nowak. Rowerem i pieszo przez Czarny Ląd. Listy z podróży afrykańskiej z lat 1931-1936".
W marcu tego roku Łukasz Wierzbicki wydał książkę dla dzieci w publikacji zatytułowanej "Afryka Dzika". Książka ta w formie bajki z ilustracjami i rycinami opowiada dzieciom o przygodach podróżnika z Łazarza.

W celu upamiętnienia postaci Kazimierza Nowaka 20 listopada 2006 roku w holu Dworca Głównego PKP Ryszard Kapuściński odsłonił tablicę pamiątkową, na której zawisła mapa Afryki z zaznaczoną trasą podróży.
W planach jest też nazwanie skweru im.Kazimierza Nowaka w miejscu dzisiejszego tzw. "Lejka Łazarskiego".

Fot: Janusz Ludwiczak